The Concentric Zone Model
ในช่วงทศวรรษที่ 1920 Robert E. Park และ Ernest W. Burgess ได้พัฒนาผลงานที่โดดเด่นขึ้นของการวิจัยเมืองในแผนกสังคมวิทยาที่มหาวิทยาลัยชิคาโก Park และ Burgess ได้อธิบายทฤษฎีเกี่ยวกับนิเวศวิทยาในเมืองซึ่งเสนอว่า เมืองต่างๆ มีสภาพแวดล้อมที่เหมือนกับที่พบในธรรมชาติ ซึ่งควบคุมโดยพลังของวิวัฒนาการของดาร์วินที่ส่งผลต่อระบบนิเวศทางธรรมชาติ อิทธิพลที่สำคัญที่สุดคือการแข่งขัน Park and Burgess เสนอว่า การต่อสู้เพื่อแย่งชิงทรัพยากรในเมืองที่ขาดแคลน โดยเฉพาะที่ดิน ทำให้เกิดการแข่งขันระหว่างกลุ่มต่างๆ และผู้คนในขณะนั้นมีลักษณะทางสังคมที่คล้ายคลึงกันเนื่องจากอยู่ภายใต้ แรงกดดันทางนิเวศวิทยาเดียวกัน การแข่งขันด้านที่ดินและทรัพยากรในท้ายที่สุดนำไปสู่ความแตกต่างเชิงพื้นที่ซึ่งพื้นที่ในเมืองได้แบ่งออกเป็นโซนต่างๆ โดยพื้นที่ที่ต้องการมากขึ้นจะมีค่าเช่าที่สูงขึ้น เมื่อพวกเขาเจริญรุ่งเรืองมากขึ้น ผู้คนและธุรกิจต่างย้ายออกจากใจกลางเมือง กระบวนการนี้ Park และ Burgess เรียกว่าการสืบทอด ซึ่งเป็นคำที่ยืมมาจากนิเวศวิทยาของพืช แบบจำลองของพวกเขาเรียกว่า ทฤษฎีเขตศูนย์กลาง (concentric zone theory) และตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือ The City (1925) โดยทำนายว่าเมืองต่างๆ จะอยู่ในรูปของวงแหวนที่มีศูนย์กลางรวมกัน 5 โซน โดยมีพื้นที่แห่งความเสื่อมโทรมทางสังคมและทางกายภาพที่กระจุกตัวอยู่ใกล้ๆ ใจกลางเมือง และพื้นที่ที่มีความเจริญ. มากขึ้นที่อยู่ใกล้กับขอบเมือง นักวิจัยได้ใช้ทฤษฎีเขตศูนย์กลางอย่างกว้างขวางเพื่ออธิบายการมีอยู่ของปัญหาสังคม […]